نیویورک، سال 2010. جف هریس، روزنامه‌نگار موسیقی، مصمم است تا راز فرانسیسکو تنوریو جونیور، پیانیست جوان سبک سمبا-جاز برزیلی را که در 18 مارس 1976 در بوئنوس آیرس ناپدید شد را برملا کند و ...

استیضاح و برکناری دیلما روسف، رئیس‌جمهور برزیل در سال ۲۰۱۶، بر اثر یک رسوایی فساد مالی آغاز شد که در آن، از جمله، معاون وقت او میشل تمر نقش داشت. ماریا آگوستا راموس، کارگردان اثر، محاکمه روسف را از دیدگاه تیم دفاعی او دنبال می‌کند. این یک درام دادگاهی است که به آرامی پیش می‌رود؛ حضور طرف‌های مختلف به تدریج روند دادرسی را به چیزی شبیه به تئاتر تبدیل می‌کند. در داخل دادگاه، احساسات بزرگ به کامل‌ترین شکل به نمایش درمی‌آیند، در حالی که در آن سوی درها، لابی‌گران و حامیان در راهروها قدم می‌زنند. همزمان در بیرون و در مقابل ساختمان‌های دولتی مدرنیستی برازیلیا، تظاهرکنندگان مانند یک گروه کر یونانی شعار می‌دهند. تنها شخصیت اصلی، یعنی خود روسف، حرفه‌ای و کناره‌گیر باقی می‌ماند.

برای تجلیل از زندگی و آثار یک خالق چندوجهی؛ نمایشنامه‌نویس، شاعر، همکار بزرگ‌ترین نام‌های موسیقی پاپ برزیل و فراتر از همه، شخصیتی روشنگر در تاریخ فرهنگی برزیل؛ کارگردان میگل فاریا جونیور گروهی بی‌نظیر از همکاران، خوانندگان و دوستان را گرد هم آورده و تصاویر کمیابی از آرشیوها استخراج کرده است تا سادگی نبوغ‌آمیز وینیسیوس را با همان خودانگیختگی، طنز و آزادیِ گپ زدن پشت میز یک کافه به تصویر بکشد؛ دقیقاً همان‌طور که وینیسیوس ابدی از آن لذت می‌برد.